Να μας ζήσουν φίλε!
"Αδερφέ της ανάρτησης http://troktiko.blogspot.com/2010/04/blog-post_1435.html
λες και τα'γραφα εγώ.
Φρέσκος κι'εγώ ( 3 μηνών ο γιος ) και μάλιστα μας ήρθε και απρόοπτα, δεν είχαμε σχεδιασει ακόμα παιδί.
Αυτή τη φάση που ζω ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΛΛΑΖΩ ...
ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!
Απορώ πως στο διάολο την έβρισκα με την εργένικη ζωή και δεν το'κανα νωρίτερα, αν ξαναγύριζε το ρολόι πίσω το πρώτο παιδί θα το έκανα στα 25 μου, όσο πιο μικρός τόσο καλύτερα και τόσο πιο μεγάλες οι αντοχές σου.
Μη φοβάσαι, όλα θα τα μάθεις, και θα το αλλάξεις, και θα το πλύνεις, και θα το νανουρίσεις και θα κλάψεις σα γυναίκα την ώρα που θα το κοιτάς και θα κοιμάται.
Τη γυναίκα σου πρόσεχε μόνο γιατί κάποιες περνάνε μια ψιλοκατάθλιψη στην αρχή όπως λες ( είμαι χοντρή, δε μ'αγαπάς, αγαπάς το μωρό περισσότερο από μένα κτλ) και τους σπάνε και τα νεύρα από την αυπνία όπως και εμάς.
Η δικιά μου πέρασε χοντροκατάθλιψη αλλά ευτυχώς με είχε από κοντά ο γυναικολόγος της (άγιος άνθρωπος) και με συμβούλευε να βγαίνουμε οι δυο μας αν γινεται να κρατάει το μωρό κάποιος, να της παίρνω κανά δωράκι, να της λέω πόσο όμορφη είναι κτλ και το σώσαμε.
Και η αλήθεια είναι ότι τώρα την αγαπάω δέκα φορές πιο πολύ κι'ας μην τα έχει χάσει ακόμα τα κιλάκια.
Να μας ζήσουν φίλε! "
ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΧΑΖΟΜΠΑΜΠΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου